[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 24، شماره 4 - ( تابستان 1398 ) ::
جلد 24 شماره 4 صفحات 101-110 برگشت به فهرست نسخه ها
عوامل موثر بر دفع و شکست پیوند و تغییرات سطح چشم و قرنیه به دو روش پیوند نفوذی در مقایسه با لاملار عمیق قدامی در مبتلایان به قوزقرنیه در مرکز پزشکی لبافی‌نژاد تهران طی سال‌های 95-1385
دکتر فرید کریمیان، دکتر سپهر فیضی، دکتر امیر فرامرزی، دکتر سید علی موسوی زاده، دکتر مهدی یاسری، دکتر علی عفتی زاده
چکیده:   (580 مشاهده)
هدف: بررسی و تعیین عوامل مؤثر بر دفع و شکست پیوند قرنیه و تغییرات سطح چشم و قرنیه در بیماران مبتلا به قوزقرنیه که به دو روش پیوند قرنیه نفوذی (PKP) در مقایسه با لاملار عمیق قدامی (DALK) تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند.
روش پژوهش: بیماران مبتلا به قوزقرنیه مراجعه‌کننده به بخش چشم بیمارستان لبافی‌نژاد که در فاصله زمانی ۹۵-۱۳۸۵ پس از تشخیص قوزقرنیه براساس یافته‌‌های بالینی اسلیت‌لمپ، کراتومتری و توپوگرافی و داشتن اندیکاسیون تحت عمل جراحی پیوند قرنیه نفوذی یا لایه‌ای قرار گرفته بودند، فراخوانده شده و مورد معاینه قرار گرفتند. در تمامی اعمال جراحی برای انجام پیوند قرنیه و پروتکل پی‌گیری و درمانی پس از عمل، از روش واحد استفاده شد. در طول زمان پیگیری پس از عمل بررسی دقیق از نظر وجود عوارض، نشانه‌های دفع پیوند و علل زمینه‌ای انجام گرفت. این مطالعه به صورت بررسی مقطعی براساس داده‌های موجود، در زمان معاینه نهایی صورت پذیرفت.
یافته‌ها: در این مطالعه، ۱۰۸ بیمار در هر گروه (مجموع ۲۱۶ بیمار) برای مدت حداقل ۶ ماه پس از برداشتن همه بخیه‌ها مورد بررسی قرار گرفتند. میزان وقوع دفع پیوند در گروه DALK برابر 13 درصد و در گروه PKP، 3/34 درصد (001/0P<) و میزان شکست پیوند در گروه‌های DALK و PKP به ترتیب 4/7 درصد و 8/2 درصد بود (12/0P=). 5/60 درصد از کل موارد رگ‌زایی (واسکولاریزاسیون) قرنیه (23 مورد از 38 مورد) دچار دفع پیوند شدند (001/0P<). میزان بروز کدورت پیوند در DALK برابر با 6/30 درصد و در PKP برابر 8/14 درصد بود (006/0P=). بیمارانی که دچار خشکی چشم، زخم عفونی و آبسه بخیه بودند، بیشتر دچار دفع پیوند شدند (001/0P<). جنس، سن میزبان و دهنده قرنیه، محلول نگهداری قرنیه دهنده، طول زمان جراحی، مدت پی‌گیری، مدت زمان مصرف قطره کورتیکوسترویید، فصل بروز دفع پیوند، وجود انفیلتراسیون، سابقه دفع، زمان خارج کردن بخیه، سابقه VKC (حساسیت بهاره)، سابقه پیوند در چشم مقابل رابطه‌ای با دفع پیوند نداشتند.
نتیجه‌گیری: پس از پیوند DALK در مقایسه با PKP، مشکلات سطح چشم و خشکی شیوع بیش‌تری داشت. رگ‌زایی قرنیه، عامل مهمی در بروز دفع پیوند است که در PKP بیش‌تر از DALK رخ می‌دهد. سطح حدفاصل پیوند (Interface) در عمل DALK دارای اهمیت زیادی بوده و کدورت آن، زمینه‌ساز شکست پیوند می‌باشد که وقوع آن نسبت به PKP بیش‌تر است.
واژه‌های کلیدی: پیوند قرنیه- پیوند قرنیه لایه‌ای- پیوند قرنیه نفوذی- عوامل شکست- کراتوکونوس
متن کامل [PDF 388 kb]   (120 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: چشم پزشکی
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Risk Factors for Failure of Keratoplasty in Keratoconus: Penetrating vs. Deep Anterior Lamellar Keratoplasty. 3. 2020; 24 (4) :101-110
URL: http://binajournal.org/article-1-1020-fa.html

کریمیان دکتر فرید، فیضی دکتر سپهر، فرامرزی دکتر امیر، موسوی زاده دکتر سید علی، یاسری دکتر مهدی، عفتی زاده دکتر علی. عوامل موثر بر دفع و شکست پیوند و تغییرات سطح چشم و قرنیه به دو روش پیوند نفوذی در مقایسه با لاملار عمیق قدامی در مبتلایان به قوزقرنیه در مرکز پزشکی لبافی‌نژاد تهران طی سال‌های 95-1385. مجله چشم پزشکی بینا. 1398; 24 (4) :101-110

URL: http://binajournal.org/article-1-1020-fa.html



دوره 24، شماره 4 - ( تابستان 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله چشم‌پزشکی بینا Bina Journal of Ophthalmology
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 4110