[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 24، شماره 1 - ( پاییز 1397 ) ::
جلد 24 شماره 1 صفحات 16-25 برگشت به فهرست نسخه ها
تزریق رتروسپتال استرویید در بیماران مبتلا به افتالموپاتی تیرویید وابسته یا مقاوم یا دچار عارضه پردنیزولون خوراکی
دکتر عباس باقری، دکتر محمد عباس‌زاده
استاد- چشم‌پزشک- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی- تهران- ایران
چکیده:   (329 مشاهده)
هدف: بررسی اثر تزریق استرویید در فضای رتروسپتال اربیت در بیماران مبتلا به افتالموپاتی فعال تیرویید که به استفاده از استرویید سیستمیک مقاوم بودند، یا با قطع استرویید عود کرده و یا دچار عوارض سیستمیک ناشی از استرویید شده بودند.
روش پژوهش: این مطالعه آینده‌نگر روی ۳۱ چشم از ۱۷ بیمار مبتلا به افتالموپاتی فعال تیرویید صورت گرفت که دارای رتبه فعالیت بیماری ۳ یا بیش‌تر و از نظر شدت در مرحله ۳ یا بالاتر بودند ولی دچار نوروپاتی فشارنده و کراتوپاتی اکسپوژر شدید نبودند. تمامی بیماران تاریخچه استفاده استرویید سیستمیک و عدم پاسخ مناسب و یا عود بیماری با قطع استرویید و یا عوارض ناشی از مصرف استرویید داشتند. ترکیبی از استرویید طولانی اثر به صورت ۲۰ میلی‌گرم تریامسینولون و استرویید کوتاه‌اثر به صورت ۴ میلی‌گرم دگزامتازون به فضای رتروسپتال حدقه در بالا و پایین ۴-۳ مرتبه به فواصل یک ماه تزریق شد. بیماران به طور دوره‌ای پس از تزریقات و حداقل به مدت ۳ ماه از آخرین تزریق معاینه شدند و در صورت بهبود التهاب، جراحی‌های ترمیمی در موارد مورد نیاز انجام شد.
یافته‌ها: متوسط فعالیت بیماری قبل از تزریق‌ها (CAS) معادل ۱/۳±۵/۲ بود که در پایان چهارمین تزریق به ۱/۲±۱/۶ کاهش یافت. رتراکشن پلک بالا در ۱۰۰ درصد و پلک پایین در ۶۸/۲ درصد از چشم‌ها یک میلی‌متر یا بیش‌تر بهبود یافت. لاگ‌افتالمی در ۶۴/۳ درصد از پلک‌ها یک میلی‌متر یا بیش‌تر بهبود یافت. استرابیسم در یکی از ۵ بیمار مبتلا برطرف شد و بیش‌ترین بهبود در حرکت چشم به سمت بالا مشاهده شد. متوسط بهبود بیرون‌زدگی چشم ۱/۱±۱/۲ میلی‌متر بود. دید بیماران تغییر چشمگیری نداشت. اکیموز پلک‌ها و خونریزی زیر ملتحمه در ۶/۵
 درصد دفعات تزریق‌ها مشاهده شد و در ۸/۸ درصد چشم‌ها افزایش فشار چشم پس از تزریق اتفاق افتاد که به درمان طبی به خوبی پاسخ داد.
نتیجه‌گیری: تزریق استرویید در فضای حدقه می‌تواند در فرم‌های فعال افتالموپاتی تیرویید در بیمارانی که به استروییدهای سیستمیک مقاومند و یا با قطع آن، دچار عود می‌شوند و به عبارتی به استرویید وابسته شده‌اند و یا دچار عوارض سیستمیک استرویید شده‌اند به کار رود. میزان فعالیت بیماری، رتراکسیون پلک، لاگ افتالموس، حرکات چشم و پروپتوز با این درمان بهبود می‌یابند ولی دید تغییری نمی‌کند.
واژه‌های کلیدی: اربیتوپاتی گریوز، التهاب حدقه، بیرون‌زدگی چشم و تزریق استرویید
متن کامل [PDF 470 kb]   (112 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: چشم پزشکی
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bagheri M, Abbaszadeh M. Orbital Steroid Injection for Active Thyroid Ophthalmopathy Resistant to or Dependent on Systemic Steroids. 3. 2018; 24 (1) :16-25
URL: http://binajournal.org/article-1-969-fa.html

باقری عباس، عباس‌زاده محمد. تزریق رتروسپتال استرویید در بیماران مبتلا به افتالموپاتی تیرویید وابسته یا مقاوم یا دچار عارضه پردنیزولون خوراکی. مجله چشم پزشکی بینا. 1397; 24 (1) :16-25

URL: http://binajournal.org/article-1-969-fa.html



دوره 24، شماره 1 - ( پاییز 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله چشم‌پزشکی بینا Bina Journal of Ophthalmology
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3961