صاحب امتیاز حقوقی بانک چشم جمهوری اسلامی ایران
مدير مسئول : محمدعلی جوادی
سردبير : محمدعلی جوادی
ISSN:
E-ISSN:
ناشر:
ویراستار:
اعضای هیئت تحریریه: حیدر امینی , محمدمهدی پرورش ریزی , علیرضا لاشیئی , عباس باقری لطف آبادی , محمدحسین دهقانی فیروزآبادی , محمد زارع جوشقانی , محمد پاكروان , سپهر فیضی , محمدرضا منصوری , علیرضا برادران-رفیعی , محمدرضا جعفری نسب اشكذری , محمدعلی جوادی , مسعود سهیلیان , فرید كریمیان , شاهین یزدانى
فهرست مقالات دوره :۲۰ شماره :۲
نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  پژوهشی
:
:

هدف: تعیین شیوع آمبلیوپی، عیوب انکساری و استرابیسم در کودکان ۱۲-۷ سال ساکن تهران در سال ۱۳۹۲

روش: این مطالعه به روش مقطعی مبتنی بر جامعه و بر روی ۲۴۱۰ کودک دبستانی ۷ تا ۱۲ سال با انتخاب تصادفی صورت گرفت. دید با یانگ و چارت اسنلن اندازه­گیری و چنانچه کم‌تر از ۴۰/۲۰ بود، دوباره با Pinhole بررسی شد. عیوب انکساری با فتورفرکتومتر و بدون سایکلوپلژی معاینه شد. استرابیسم با کاورتست و حرکت عضلات خارج چشمی در جهات مختلف ارزیابی شد. قسمت‌های قدامی و ته چشم با افتالموسکوپ مستقیم معاینه شد. آمبلیوپی به دید Optimal (دید با Pinhole) کم­تر از ۴۰/۲۰ در یک یا دو چشم اطلاق شد (در صورت عدم وجود علت پاتولوژیک و آناتومیک).

یافته‌ها: آمبلیوپی در ۳/۲ درصد از کودکان بدون اختلاف در جنسیت­ وجود داشت. شیوع آمبلیوپی در سنین پایین­تر بیش­تر بود)  ۰۰۴/۰(P= و شیوع دوربینی (D۲+≤)، نزدیک‌بینی (D۵/۰-≥)، آستیگماتیسم (D۷۵/۰≤) و انایزومتروپی به ترتیب ۵/۳، ۹/۴، ۷/۲۲ و ۹/۳ درصد محاسبه شد. ۹/۱۵ درصد از دوربین­ها و ۹/۵ درصد از نزدیک­بین­ها، آمبلیوپ بودند. دوربینی با افزایش سن کاهش (۰۲۹/۰p=) و نزدیک­بینی افزایش یافت (۰۰۱/۰P<) ولی آستیگماتیسم تغییری نداشت. استرابیسم در ۳/۲ درصد دیده شد. استرابیسم، عیوب انکساری به ویژه دوربینی و انایزومتروپی از مهم‌ترین عوامل خطر آمبلیوپی بودند.

نتیجه­گیری: شیوع بالای آمبلیوپی (۳/۲ درصد) نسبت به کشورهای پیش‌رفته (۷/۰ درصد) بیانگر ضرورت کاربرد روش­های غربالگری به موقع و با حساسیت بالا می­باشد. هم‌چنین با توجه به شیوع بالای آمبلیوپی در کودکان با عیوب انکساری، پیشنهاد می­شود که عینک­ به صورت رایگان در اختیار کودکان آمبلیوپ تا سن ۱۰ سالگی قرار گیرد.    

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  پژوهشی
:
:

هدف: توصیف تغییرات بیومتری و اثر آن‌ها بر محاسبه قدرت لنز داخل چشمی بعد از ترابکولکتومی و مقایسه دقت چهار فرمول SRK/T، SRK/II، Holladay و Hoffer Q در محاسبه قدرت لنز داخل چشمی در این بیماران.

روش: سی و چهار چشم از ۳۱ بیمار مبتلا به گلوکوم که کاندید جراحی ترابکولکتومی اولیه بودند، برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. با استفاده از دستگاه بیومتری غیرتماسی (LENSTAR) طول محوری، قدرت میانگین قرنیه و قدرت محاسبه شده لنز داخل چشمی با فرمول‌های SRK/T، SRK/II ،Holladay و Hoffer Q یک روز قبل و ۳ و ۶ ماه پس از ترابکولکتومی تعیین شد. مقادیر مربوط به ۳ و ۶ ماه پس از ترابکولکتومی با مقادیر قبل از عمل مقایسه شد و نمودار Bland- Altman برای تعیین میزان توافق مقادیر قبل و پس از عمل قدرت محاسبه شده لنز داخل چشمی مورد استفاده قرار گرفت.

یافته‌ها: پس از ترابکولکتومی طول محوری کاهش یافت (۰.۱۳±۰.۱۴ و ۰.۱۵±۰.۱۴ میلی‌متر به ترتیب در ۳ و ۶ ماه بعد از عمل، P<۰.۰۰۱) قدرت میانگین قرنیه افزایش یافت ۰.۴۶±۰.۴۱- دیوپتر (P<۰.۰۰۱) و ۰.۴۷±۰.۲۷- دیوپتر (P=۰.۰۰۸) به ترتیب در ۳ و ۶ ماه بعد از عمل، قدرت محاسبه شده لنز داخل چشمی تفاوت قابل توجهی با مقادیر تعیین شده پیش از عمل نداشت ۰.۶۴±۰.۰۱- (P=۰.۸۹۵) و ۰.۷۱±۰.۲- (P=۰.۱۷۰) دیوپتر تغییر در ۳ و ۶ ماه با فرمول SRK/T، ۰.۷۶±۰.۰۴- (۷۳۸/۰P=) و ۰.۷۴±۰.۲- (۱۸۷/۰P=) دیوپتر تغییر در ۳ و ۶ ماه با فرمول SRK/II، ۰.۷۵±۰.۱ (۴۲۷/۰P=) و ۰.۷۹±۰.۱۶- (۳۱۹/۰P=) دیوپتر تغییر در ۳ و ۶ ماه با فرمول Holladay، ۰.۷۶±۰.۰۹ (۵۰۵/۰P=) و ۰.۹±۰.۱۴- (۴۴۲/۰P=) دیوپتر تغییر در ۳ و ۶ ماه با فرمول Hoffer Q.

نتیجه‌گیری: پس از جراحی ترابکولکتومی طول محوری کاهش و قدرت میانگین قرنیه افزایش یافت که به نظر می‌رسد این تغییرات یکدیگر را خنثی می‌نماید بنابراین قدرت محاسبه شده لنز داخل چشمی قبل و پس از جراحی تفاوت قابل توجهی با هم ندارد.

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  پژوهشی
:
:

هدف: تعیین تاثیر مصرف سیگار بر ضخامت مرکزی قرنیه

روش پژوهش: در این مطالعه هم‌گروهی گذشته‌نگر که بر روی ۱۱۰۸ نفر از مردان با سنین ۲۲ تا ۵۵ سال صورت گرفت، افراد بر اساس سابقه مصرف سیگار به یکی از گروه‌های مواجهه (سیگاری) و غیرمواجهه (غیرسیگاری) تقسیم شدند. برای احراز شرایط ورود آزمایش‌های اندازه‌گیری قند خون، BUN/CR، اندازه‌گیری فشارخون و هم‌چنین معاینات کامل چشم صورت گرفت. در نهایت برای افرادی که کلیه آزمایش‌ها و معاینات آن‌ها طبیعی بود و شرایط ورود به مطالعه را داشتند، اندازه‌گیری ضخامت قرنیه با دستگاه پنتاکمOculus  Type ۷۰۷۰۰  صورت گرفت.

یافته‌ها: از مجموع ۱۱۰۸ مرد، ۵۱۱ نفر با میانگین سنی ۹.۵۸±۳۵.۷۱ سال شامل۲۶۱ نفر (۵۱.۱ درصد) غیرسیگاری و۲۵۰ نفر (۴۸.۹ درصد) سیگاری، برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. در گروه سیگاری، متوسط تعداد پاکت- سال سیگار مصرفی ۱۲.۸۲±۱۴.۴۵و متوسط سن شروع مصرف سیگار، ۶.۰۵±۲۰.۲۹ سال بود. میانگین ضخامت قرنیه در کل افراد مطالعه ۳۰.۲۹±۵۳۶.۴۴ میکرومتر، در افراد سیگاری ۳۰.۳۳±۵۳۷.۹۸ میکرومتر و در افراد غیرسیگاری ۳۰.۲۱±۵۳۴.۹۶ میکرومتر حاصل شد. اختلاف مشاهده شده بین ضخامت قرنیه افراد سیگاری و غیرسیگاری در آزمون آماری معنی‌دار نبود (۱۱/۰P=) علاوه بر این در تحلیل چندمتغیره با استفاده از رگرسیون خطی برای کنترل اثر مخدوش‌کنندگی سن و فشار چشم باز هم اختلاف معنی‌داری بین ضخامت قرنیه افراد سیگاری و غیرسیگاری مشاهده نشد (۲۸/۰(P=.

نتیجه‌گیری: در اثر مصرف سیگار تاثیر معنی‌داری بر ضخامت قرنیه ایجاد نمی‌شود.

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  پژوهشی
:
:

هدف: مقایسه حدت بینایی، عیب انکساری و عوارض عمل پیوند قرنیه لایه‌ای عمیق قدامی (Deep Anterior Lamellar Keratoplasty; DALK) با استفاده از قرنیه دهنده منجمد و نتایج و عوارض عمل پیوند قرنیه نافذ (Penetrating Keratoplasty; PK) و عمل DALK با استفاده از قرنیه دهنده تازه در بیماران مبتلا به قوزقرنیه.

روش پژوهش: این مطالعه به صورت گزارش گروهی مداخله‌ای، گذشته‌نگر و مقایسه‌ای بر روی ۶۱ چشم از ۶۱ بیمار مبتلا به قوزقرنیه متوسط تا پیش‌رفته که در فاصله زمانی اسفند ۱۳۸۸ تا آذر ۱۳۸۹ تحت عمل پیوند قرنیه قرار گرفته بودند، صورت پذیرفت. PK به روش مرسوم و DALK با روش حباب بزرگ هوا که منجر به غشای دسمه برهنه در همه نمونه‌ها شد، انجام گردید. در عمل DALK، از هر دو بافت قرنیه دهنده تازه و منجمد شده استفاده شد. پیامدهای بالینی شامل بهترین حدت بینایی اصلاح‌شده (BCVA)، عیب انکساری، نتایج کراتومتری و عوارض بعد از عمل بین گروه‌های مورد مطالعه مقایسه گردید.

یافته‌ها: هجده چشم (۲۹.۵ درصد) تحت عمل PK (گروه ۱)، ۲۸ چشم (۴۵.۹ درصد) تحت عمل DALK با استفاده از بافت قرنیه تازه (گروه۲) و ۱۵ چشم (۲۴.۶ درصد) تحت عمل DALK با استفاده از بافت قرنیه منجمد شده (گروه۳) قرار گرفتند. میانگین طول مدت پی‌گیری بیماران ۴.۷±۲۰.۲ ماه در گروه ۱، ۳.۵±۱۹.۴ ماه در گروه ۲ و ۵.۰±۲۰.۳ ماه در گروه ۳ بود (۶۵/۰=P). در آخرین معاینه بعد از عمل، میانگین بهترین حدت بینایی اصلاح‌شده (BCVA) بر حسب لوگمار برابر با ۰.۰۸±۰.۱۴، ۰.۱۱±۰.۱۷ و ۰.۰۹±۰.۲۰ در گروه‌های اول تا سوم بود (۰.۲۲=P). معادل‌کروی عیب انکساری نیز برحسب دیوپتر به ترتیب برابر با ۲.۰۵±۱.۴۹-، ۴.۳۸±۳.۵۶- و ۳.۰۲±۲.۵۳- بود (۰.۱۶= P). نتایج هر سه گروه از نظر عوارض بعد از عمل از جمله نقص دایم اپی‌تلیوم و عوارض مرتبط با بخیه قابل مقایسه بود. در گروه سوم، میزان رد پیوند غیرآندوتلیومی به صورت معناداری کم‌تر از گروه‌های اول و دوم بود (۰۳/۰P=).

نتیجه‌گیری: قرنیه دهنده منجمد شده می‌تواند جایگزین مناسبی برای قرنیه‌های تازه جهت درمان قوزقرنیه به روش DALK با روش حباب بزرگ هوا باشد.

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  پژوهشی
:
:

هدف: بررسی تغییرات عیب انکساری به دنبال کارگذاری اولیه لنز داخل چشمی در کودکان مبتلا به آب‌مروارید مادرزادی و تکاملی.

روش پژوهش: در این مطالعه کوهورت تاریخی، کودکان ۱۵-۲ سال مبتلا به آب‌مروارید مادرزادی و تکاملی که تحت عمل جراحی لنزکتومی، برداشتن کپسول خلفی و ویترکتومی قدامی به همراه کارگذاری لنز داخل چشمی قرار گرفته و حداقل ۵ سال پی‌گیری شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. میزان عیب انکساری یک ماه، سه ماه و سپس هر ۶ ماه پس از عمل تعیین ‌شد. بر اساس سن جراحی، بیماران به سه گروه تقسیم شدند: گروه ۱ (۴-۲ سال)، گروه ۲ (۷-۴ سال) و گروه ۳ (۱۵-۷ سال). سه گروه از نظر شیفت نزدیک‌بینی و سرعت تغییر آن با هم مقایسه شدند. ارتباط عیب انکساری و تغییرات آن پس از عمل با سن جراحی، قدرت لنز داخل چشمی و بهترین دید اصلاح شده بررسی شد. بر اساس عیب انکساری نهایی، تخمینی برای کاهش قدرت لنز داخل چشمی جهت به دست آوردن امتروپی در نوجوانی ارایه شد.

یافته‌ها: در این مطالعـه که ۴۱ چشـم از ۲۲ کودک مورد بررسی قرار گرفت، میزان شیفت نزدیک‌بینی در گروه اول ،۲.۸۴±۴.۹۳-، در گروه دوم ۱.۷۲±۲.۹۹- و در گروه سوم ۱.۶۹±۰.۴۴- دیوپتر بود. سرعت تغییرات در هر سال در این سه گروه به ترتیب ۰.۵۳-، ۰.۳۹- و ۰.۱۲- دیوپتر بود. شیفت نزدیک‌بینی و سرعت تغییر آن در کودکان کم‌تر از ۷ سال از نظر آماری بیش‌تر از کودکان با سن بیش‌تر از ۷ سال بود. بر خلاف متغیر سن حین عمل، قدرت لنز کارگذاشته شده و بهترین دید اصلاح شده نهایی تاثیر معنی‌داری در میزان شیفت نزدیک‌بینی نداشتند. کاهش قدرت لنز به ترتیب به میزان ٢٠ و ١٥ درصد هنگام عمل در کودکان ۴-۲ و ۷-۴ سال احتمال امتروپی در نوجوانی را افزایش می‌دهد.

نتیجه‌گیری: سن هنگام عمل ارتباط معنی‌داری با میزان تغییرات عیب انکساری بعد از عمل دارد ولی قدرت لنز کارگذاشته شده فاقد اثر بر روی این پیامد بعد از عمل می‌باشد. گرچه کاهش قدرت لنز هنگام عمل به میزان ٢٠ و ١٥ درصد برای بیماران ۴-۲ و ۷-۴ سال احتمال امتروپی در نوجوانی را افزایش می‌دهد، به علت دامنه وسیع تغییرات در سنین پایین استفاده از چنین تخمینی با احتمال بیش‌تر دوربینی بیماران در نوجوانی همراه است.

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  پژوهشی
:
:

هدف: اندازه‌گیری سطح سرمی و زلالیه پروتیین کلوتو و اندوتلین-۱ در سندرم سودواکسفولیشن (PES) و ارتباط آن‌ها با شدت سندرم سودواکسفولیشن.

روش پژوهش: پانزده بیمار مبتلا به PES کاندید جراحی آب‌مروارید و ۱۵ فرد مبتلا به آب‌مروارید وابسته به سن کاندید جراحی، جهت ورود به مطالعه انتخاب شدند. نمونه زلالیه در اتاق عمل قبل از انجام جراحی آب‌مروارید و نمونه سرم از خون محیطی هم‌زمان تهیه گردید و سطح اندوتلین-۱(ET-۱) و کلوتو توسط روش الایزا اندازه‌گیری شد.

یافته‌ها: میزان پروتیین کلوتو در سرم گروه PES، ۱۰.۲۵±۵۶.۳۲ (ng/ml) و در گروه شاهد ۱۲.۳۲±۶۵.۰۶ (ng/ml) و هم‌چنین در زلالیه گروه PES، ۱۰.۹۸±۴۹.۰۲ (ng/ml) و در گروه شاهد ۷.۶۸±۵۶.۳۱ (ng/ml) بود. متوسط سطح ET-۱ در سرم گروه PES، ۰.۷۵±۱.۶۶ (pg/ml) و در گروه شاهد ۰.۳۴±۱.۱۶ (pg/ml) و در زلالیه گروه PES، ۰.۰۴±۱.۲۸ (pg/ml) و در گروه شاهد ۰.۰۹±۱.۱۷ (pg/ml) بود. سطح سرمی و زلالیه ET-۱ در سندرم سودواکسفولیشن به صورت معنی‌داری بالاتر از گروه شاهد بود. سطح کلوتو زلالیه با ضریب همبستگی ۰.۶۱- ‍و هم‌چنین سطح سرمی کلوتو با ضریب همبستگی ۰.۶۵- رابطه معکوس معنی‌داری با شدت سودواکسفولیشن داشت که این رابطه در مورد ET-۱ سرم و زلالیه معنی‌دار نبود.

نتیجه‌گیری: در سندرم سودواکسفولیشن سطح کلوتو کاهش معنی‌دار و سطح اندوتلین-۱ افزایش معنی‌داری دارد. کلوتو بیش از اندوتلین-۱ با میزان شدت سودواکسفولیشن مرتبط است.

:
:

هدف: بررسی تاثیر یک نرم‌افزار چندرسانه‌ای در ارتقا توانایی تفسیر یافته‌های ارب‌اسکن در دستیاران چشم‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در مقایسه با آموزش به روش مرسوم.

روش پژوهش: این مطالعه به روش تصادفی و متقاطع (Randomized Cross-over Study) بر روی ۱۷ دستیار چشم‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شامل ۱۱ دستیار سال دوم و ۶ دستیار سال سوم صورت گرفت. ازیک نرم‌افزار چند رسانه‌ای به منظور آموزش نحوه تفسیر ارب‌اسکن و ارایه مقادیر طبیعی و غیرطبیعی در مطالعه استفاده شد. دانش قبلی دستیاران درباره نحوه تفسیر یافته‌های ارب‌اسکن توسط یک پیش‌آزمون ارزیابی شد. پس از آن، دستیاران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه یک، آموزش را به صورت کلاس حضوری و با روش بحث آزاد دریافت کرد. گروه دو، فقط مواد آموزشی ارائه شده در DVD را مطالعه کرد. پس از آن، پس‌آزمون یک برگزار شد و سپس گروه‌ها جابه‌جا شدند. دو هفته بعد از پس‌آزمون یک، پس‌آزمون دو برگزار شد.

یافته‌ها: نه دستیار چشم‌پزشکی در گروه یک و ۸ دستیار در گروه دو قرار گرفتند. متوسط سن شرکت‌کنندگان در گروه اول ۱.۷ ± ۲۹.۱ سال (محدوده ۳۲-۲۷ سال) و در گروه دوم ۱.۷ ± ۲۹.۱ سال (محدوده ۳۲-۲۷ سال) بود (۸۱/۰P=). نسبت مرد به زن در گروه یک، ۷ به ۲ و در گروه دو، ۶ به ۲ بود (۸۲/۰(P= . دستیاران سال دوم ۷/۶۶ درصد گروه یک و ۵/۶۲ درصد گروه دو را تشکیل می‌دادند (۹۱/۰P=). نتایج پیش‌آزمون بین دو گروه از نظر آماری تفاوتی نداشت. در گروه یک، افزایش معنادار در نتیجه پس‌آزمون ۱ در مقایسه با پیش‌آزمون مشاهده شد. برنامه نرم‌افزاری نتوانست منجر به افزایش معنادار در نتایج پس‌آزمون ۱ در گروه دوم شود. اختلاف آماری معنی‌دار بین نتایج پیش‌آزمون و پس‌آزمون ۲ در هر دو گروه مشاهده شد.

نتیجه‌گیری: تنها آموزش به روش حضوری توانست باعث ارتقا توانائی تفسیر یافته‌های ارب‌اسکن در دستیاران چشم‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی شود و استفاده از یک نرم‌افزار چندرسانه‌ای باعث ارتقا معنادار این توانایی نشد.

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  پژوهشی
:
:

هدف: بررسی دانش و عملکرد در زمینه سندرم بینایی ناشی از کار با رایانه در کاربران رایانه دانشگاه علوم پزشکی گیلان

روش پژوهش: این مطالعه توصیفی- مقطعی روی ۲۸۰ نفر از کاربران رایانه دانشگاه علوم پزشکی گیلان و به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده صورت گرفت. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه­ای که از مطالعه متون موجود تهیه گردیده بود، استفاده شد که مشتمل بر سه بخش اطلاعات جمعیت‌شناسی، دانش و عملکرد در زمینه سندرم بینایی ناشی از کار با رایانه بود. در بخش دانش جهت پاسخ صحیح نمره ۱ و در صورت پاسخ نادرست و نمی­دانم یا عدم پاسخ نمره صفر در نظر گرفته شد. نتایج به صورت دانش ضعیف، متوسط، خوب و عالی درجه­بندی گردید. مطلوب یا نامطلوب بودن عملکرد نیز با کمک سوالات عملکرد تعیین شد. تحلیل آماری داده‌ها، با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش ۱۶ و با کمک آزمون‌های t، تحلیل واریانس یک‌طرفه و کای‌مربع صورت گرفت.

یافته‌ها: میانگین سنی واحدهای مورد پژوهش ۸.۰۵±۳۸.۱ سال بود. بیش‌تر بیماران، زن (۶۶.۸ درصد) و میزان تحصیلات ۵۴.۳ درصد از افراد مورد پژوهش کارشناسی بود. میانگین ساعت کار روزانه با رایانه ۲.۱۷±۴.۶ ساعت و میانگین سابقه کار با ان ۴.۹±۸.۷ سال محاسبه شد. منبع اطلاعات واحدها در مورد ارگونومی رایانه از طریق گذراندن دوره‌های آموزشی، تنها در۳.۳ درصد از موارد بود. میانگین درصد آگاهی کلی(دانش) درنمونه‌ها ۱۹.۳۸±۴۱.۳۹۶، هم‌چنین میزان اگاهی کاربران در زمینه ابعاد مختلف دانش به کارگیری رایانه بین ۹۰-۵.۴ درصد متفاوت بود. بین درصد اگاهی با متغیرهای سن و سابقه کار، ارتباط معنی‌داری وجود نداشت ولی در زمینه سطح تحصیلات ارتباط معنی‌دار بود (۰۳/۰P=). عملکرد ۹۵ درصد از واحدها در زمینه میزان بازیابی (Refresh Rate) رایانه و ۸۷.۱ درصد در مورد فاصله سطح چشم از لبه بالایی نمایشگر، ۶۸.۷ درصد از نظر تنظیم کنتراست و شفافیت رایانه و ۶۲.۷ درصد در زمینه انجام معاینات چشمی نامطلوب بود.

نتیجه‌گیری: در این مطالعه دانش کاربران رایانه در زمینه سندرم بینایی ناشی از کار با رایانه متوسط ارزیابی شد، هم‌چنین عملکرد آن‌ها در این زمینه نامطلوب بود.

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  Review Article
:
:

     به تازگی پیوند قرنیه لایه‌ای عمیق قدامی (Deep Anterior Lamellar Keratoplasty; DALK) به عنوان یک روش جایگزین برای پیوند قرنیه نافذ (Penetrating Keratoplasty; PK) جهت بیماری‌های قرنیه‌ای که اندوتلیوم را درگیر نمی‌کنند، معرفی شده است. در عمل DALK، نیازی به قرنیه با کیفیت مطلوب از نظر سلول‌های اندوتلیوم نمی‌باشد، بنابراین معیار انتخاب بافت قرنیه راحت‌تر است. این امتیاز منجر به افزایش دسترسی به بافت قرنیه‌های دهنده شده است. در ضمن به علت این که پیوند لایه‌ای قرنیه امکان استفاده از بافت قرنیه فاقد سلول را فراهم می‌کند، اخیرا روش‌های نگه‌داری طولانی‌مدت به عنوان راهی برای افزایش دسترسی به بافت قرنیه و رفع محدودیت‌های ناشی از هزینه نگه‌داری و حمل و نقل مورد توجه قرار گرفته‌اند. تغییرات جدید در روش پیوند قرنیه و بنابراین نوع قرنیه دهنده مورد نیاز، بانک‌های چشم و جراحان قرنیه را ملزم به بازنگری مجدد در معیارهای انتخاب بافت قرنیه می‌نماید. این تغییر در معیار انتخاب باید بر اساس شواهد باشد. هدف از این مقاله، مرور نظام‌مند بر نوع و کیفیت قرنیه‌های دهنده مورد استفاده در DALK و PK می‌باشد. هم‌چنین این مطالعه تاثیر ویژگی‌های وابسته به دهنده و متغیرهای مربوط به نگه‌داری بر روی کیفیت قرنیه‌های پیوند شده را ارزیابی و اثر کیفیت قرنیه پیوند شده بر روی نتایج بالینی، عوارض و بقا پیوند را بررسی می‌نماید.

نویسندگان
کلیدواژه ها
دوره:  ۲۰ | شماره:  ۲ | تاریخ:  ۱۳۹۳/۱۰/۱ | نوع مقاله:  Case Report/Research Letter
:
:

شکستگی‌های کف حدقه از شایع‌ترین بیماری‌ها در بخش اکولوپلاستیک به شمار می‌روند. یکی از موارد ترمیم آن‌ها، گیرافتادن عضله رکتوس تحتانی در شکستگی می‌باشد. در مقاله حاضر، دو بیمار مبتلا به عارضه فوق معرفی می‌شوند که بدون درگیری بافت عضلانی و به دلیل گیر افتادن غلاف دور عضله، نیازمند مداخله پزشکی بودند. نتیجه درمان در هر دو بیمار عالی بود. هدف از مقاله حاضر، معرفی ویژگی‌های منحصر به فرد بالینی و رادیولوژیکی این دو بیمار می‌باشد.

۱ ۲
مقالات دارای بیشترین بازدید
نویسندگان این شماره :
برای مشاهده سی وی هر نویسنده بر روی نام وی کلیک کنید